هنوز به سرفه های زمستانی خیالم

عادت نکرده ام..

بهانه هایم سردشان است

با این رویای یخ زده چه کنم..؟

۱۹ دی ۱۳۸۷ فاطیما

...

               یه لبخند سیاه

              یه مترسک

               شب و نفس های خاکستری،پرواز

              و نگاهی سرد

               میان ترس و احساسی سفید

               سکوتی برای همه ی عمر،شد لمس نبودن

               بی انکه کلاغ به خانه برسد..

                وحتی اگر لحظه ها ،زمستانی نباشند،

                باز قصه همین است..

                میان ناگفته ها و تکرار نقاشی های کودکی

                 بی بهانه ،اندکی تردید

                 شد فاصله..و معنای رسم زمانه

                 برای من ،برای تو...!

                 شاید تو هم بخندی.. سیاه و تلخ

                 یه جایی میان خیال و توهم..

                 حتی اگر با طعم پاییز و بهار باشد

                  چیزی نمی شود....

                  فقط میان ناباوری ها..

                  هم قصه ی کلاغ و مترسک می شویم
                            ..

                      شاید!

۴ دی ۱۳۸۷  فاطیما